13) Longkanker met uitzaaiingen naar de hersenen. Renske was opgeven.

(update 28 mei 2018:Renske leeft nog steeds en de bulten in haar nek zijn inmiddels compleet weg).
Dit is het verhaal van Renske Schuurman.

Opgegeven maar leeft sindsdien al bijna 4 jaar met kwaliteit van leven!

Renke wil haar verhaal hier ook delen.

MIJN VERHAAL

2006-baarmoederhalskanker
Behandeling 2x cisplatin
Behandeling gestopt vanwege gehoorverlies
Spoedoperatie gehad……..geen bestralingen.

28 februari 2014

Nadat ik bekomen ben van een giga dubbele longontsteking, bemerk ik tijdens het winkelen dat ik een halve meter naast mijn karretje grijp, heb moeite me orienteren en een knallende hoofdpijn. We kijken s’avonds wat TV, maar de hoofdpijn is zo erg dat mijn man een nederlandse dokter laat komen. Ze laat me wat testjes doen en vertrouwd het niet. We worden doorgestuurd naar de eerste hulp van het Imed Levante in Benidorm.

Bij de eerste hulp ga ik door de pit straat…….hartfilmpje, CT scan, X-ray en een MRI brengen aan het licht, dat ik longkanker heb met een uitzaaiing naar mijn hersenen. Dan gaat alles heel snel. Binnen een paar dagen worden we gerepatrieerd naar Nederland.

Omdat ik in een buitenland in het ziekenhuis heb gelegen, kan ik niet in nederland direct opgenomen worden i.v.m. de MRSA bacterie. Een giga poppenkast waarvan de ziekenhuizen hun eigen protocollen niet kennen. Ik zal u de details besparen.

Uiteindelijk proberen ze een biopt uit mijn long te halen. Na twee uur poken in mijn slokdarm kan ik niet meer. Ze hebben geen biopt en na die slechte horrorfilm…….geen biopt meer voor mij. Uiteindelijk belanden we in het Anthonie Van Leeuwehoek in Amsterdam. Daar nemen ze onder narcose het biopt………..kwaadaardig. Bij de petscan blijkt dat alleen onder de steutelbenen nog meer kleine uitzaaiingen zittenen in het middenfif
, maar alles nog binnen de norm.

Er wordt besloten de uitzaaiing in mijn hoofd operatief te verwijderen om vervolgens na een week of 4 a 5 te beginnen met de chemo’s. Ik leef in een soort shock, bevat het niet allemaal, het overkomt me.

Eind april wordt dan eindelijk de tumor van 2 cm in mijn hoofd verwijderd. En eind juni starten we met de chemo’s. Ik attendeer mijn longarts meerdere malen erop dat ik bulten in mijn nek heb……ze negeert dit en noteert het ook niet.

Eind augustus zitten de chemo’s er op, ik heb dan om de 3 weken chemo gehad 4x carboplatin. En ik heb voorafgaand hiervan 9 weken dexamethason 16mg geslikt. De dexamethason heeft me volledig gesloopt en daarna nog even de vier chemo’s. Geloof me, ik was op sterven na dood.

Ik reis af naar het schwartzwald en nestel me hoog in de bergen. Ik weet hoezeer de chemo’s en de dexamethason (16mg.) me hebben afgebroken. Het idee is wandelen op hoogte om de aanmaak van rode bloedlichaampjes te bevorderen, maar doordat ik zo lang dexamethason heb geslikt, kan ik nauwelijks lopen. Ik vecht me telkens een weg naar boven. Eind september beginnen ze met bestralen. Dan ontdek ik dat ze mijn nek niet meebestralen. Ik vraag hiernaar bij de radiologe, die twijfeld geen moment en laat een biopt nemen van de bulten in mijn nek………kwaadaardig. direct vraag ik een gesprek aan met de longarts…………ze is duidelijk………mijn metastase zijn resistent voor de chemo. Ze stoppen het bestralen om mijn long en geven me nog een paar bestralingen op mijn nek. Ik kan gaan……….ze kunnen niets meer……..opgegeven. De huisarts steekt me een hart onder de riem………ga snel genieten want over 3 maanden zit je er zo niet meer bij.

Mijn oudste dochter komt met cannabisolie op de proppen. Ohhhh ik ben zo anti. “Mam lees het nou eens”. Eigenlijk om haar een plezier te doen ben ik er aan begonnen. Ik deed keurig de dosis verhogen om de paar dagen. En toen ging ik in december voor de scan………..alles kleiner……..Wij weer terug naar spanje. In maart weer naar huis……..met de caravan. In april weer door de scan……….hetzelfde of kleiner. We rijzen weer af naar het schwartzwald en dan gaat het mis……..het eten lukt niet en mijn man kan niet koken. Ik maakte een gewichtsval van bijna 15 kg.

Zoals altijd, als de nood hoog is is de redding nabij. Een buurvrouwtje op de camping ziet mijn nood en grijpt in. We reizen met haar mee naar Leichlingen en daar leert ze John mijn man, in 6 weken koken, suikervrij en zonder dierlijke vetten. In september gaan we weer voor de scan. En weer niets gegroeid.

We besluiten eind september dan toch maar weer naar Spanje te vertrekken. Bij aankomst blijken we onze caravan daar niet te kunnen plaatsen. Gelukkig komt er een blokhut vrij. Ik besluit mijn wietolie een week te laten staan, omdat er veel te klussen is. Ik had ontwenningsverschijnselen verwacht, maar goddank nergens last van gehad. Wel zit er na die week weer een bult in mijn nek. Na een week start ik weer en uiteraard ben ik knetterstoned, maar na een paar dagen ben ik weer prettig aanwezig. Op ons gemakkie knappen we de boel op. In december zou ik weer voor een scan moeten, ik heb er geen zin in en besluit niet te gaan. Vanuit mijn oogpunt zijn die scans voor hun statistieken en niet bedoeld om mij nog te helpen.

Wat heb ik gedaan:

In september 2014 ben ik begonnen met cannabisolie opbouwend elke 3 a 4 dagen naar uiteindelijk 1 ml per dag
Ik ben suikerarm gaan eten in eerste instantie, min of meer toevallig.
Ik ben gaan lezen en leren over voeding, welke voeding versterkt mijn immuunsysteem.
Welke zaken lust ik nog en hoe creeren we daar een gezonde maaltijd uit.
(Geloof me of niet, je ogen bedriegen je niet, veelal waar je trek in hebt is ook nodig)
We kochten een sapcentrifuge
We leerden hoe je liposomale vitamine C kon maken en……we leerden wat lecitine kon bijdragen. We leerden het butwigpapje te maken.

Met andere woorden, ik heb mijn tijd niet verdaan met janken. Ik realiseerde me, dat mijn lichaam veel schade had, lichamelijk en geestelijk. Mijn lichaam gaf duidelijk een laatste signaal. Het roer moest om.

Nee ik ben niet kankervrij en ja ik heb zo mijn lastigheidjes vanwege het hoge gebruik van cannabis, maar al met al……….na 2 jaar……..doe ik het helemaal niet zo slecht. Ik hoor inmiddels bij de nog 8% die nog in leven zijn na twee jaar.

UPDATE 23-4-2016 (inmiddels leef ik al 26 maanden)

Inmiddels hebben we 7 maanden onder de zon geleefd. Primitief in een houten hut met houtworm. De rust is inmens en de zon heeft me goed gedaan. Inmiddels was ik even in nederland voor mijn scans, de uitslagen waren weer goed.

Longen schoon, in de hals 1 nieuwe, maar die krimpt al weer flink en die op het middenrif was wel iets groter. Ons gesprek was goed. Naar aanleiding van o.a. mij zijn er gesprekken geweest om onderzoek te gaan doen naar de werking van cannabis. De longarts gaf ruiterlijk toe dat dit niets anders kan zijn dan de cannabis en het dieet. Ik ben verdeeld blij. Wel zielsgelukkig dat ik zondag weer zal instappen naar het zonnetje.

DE LEUGENS OVER CANNABIS
1. Het is een drugs.
Nee het is een krachtig medicijn
2. Het is verslavend
Nee je raakt er niet aan verslaafd. Als je het rookt idd dan is de tabak de verslaving
3. Stoned zijn.
Nee ik ben niet of nauwelijks stoned, ik bepaal wanneer wel en wanneer niet.

Nu na twee jaar, heb ik nog steeds kwaliteit van leven. Ik doe het wat rustiger aan omdat het kan en niet omdat het moet. Ik wandel, zwem of fiets nog elke dag.

UPDATE 17 MEI
10 dagen geleden ben ik begonnen met het wormenmiddeltje mebendazol. Een beetje lacherig zelfs, maar nu 10 dagen later denk ik daar anders over. Mijn tumor hoog in mijn nek is zeker met 75% geslonken. De anderen in mijn nek zijn niet groter dan een kopspelt. Mebendazol zal vanaf nu standaard in mijn medicijnkastje staan.

Mijn boosheid naar de reguliere zorg begint zijn toppunt te naderen. Ik voel me giga belazerd!

UPDATE 3 JUNI
Mijn plantjes (cannabis) staan inmiddels in de grond. Eigenlijk heb ik er 52 nodig, maar helaas het is verboden. Ik vraag mij oprecht af wie er nu crimineel is, ik die zo graag wil blijven leven of onze overheid. In cannaland vragen ze inmiddels prijzen voor de cannabisolie, waar je binnen no time failliet op gaat. Er belanden zelfs mensen in het ziekenhuis, omdat er harteloze varkens zijn die van diervoeders cannabisolie maken. Dit alles met dank aan aan overheid die dit mooie helende plantje verbied.

UPDATE 10 JULI

Inmiddels staan er toch bijna 40 planten ik heb van een kennis nog 15 autoflowertjes gehad. Nu maar bidden dat het genoeg is en dat ik niet ontdekt wordt.

UPDATE 12 AUGUSTUS

Ik leef inmiddels al 30 maanden. Ik probeer mijn verhaal via facebook te delen o.a. bij het KWF en andere grote kankersites als het nationaal fonds tegen kanker, maar deze blokkeren me al na een paar berichten. (IK BEN GEVAARLIJK VINDEN ZIJ). Ik denk daar heel anders over. Ook heb ik mails gestuurd aan mijn longarts en mijn huisarts. Hen gewezen op hun eed, maar het lijkt allemaal niet te helpen, de longarts vertelde dat er besloten is er verder geen onderzoek naar te doen. Ze doen op deze manier heel veel mensen te kort. Ik ga niet zeggen dat cannabis geneest, zo ver is het nog niet, maar dat het je leven verlengt, daar ben ik het keiharde bewijs van. Het is ook niet alleen de cannabis, het is het totaalpakketje.

Inmiddels expirimenteerd het Radbout met thc pillen, tuurlijk het moet weer chemisch. Daar hebben ze dan ook nog een vette subsidie voor gekregen. De heren wetenschappers hebben de thc chemisch weten te scheiden van het plantje. Voor het gemak vergeten ze het totaalpakketje. En krijgen kankerpatienten onder het mom van aansterken infuusvoeding met maar liefst 42% suikers. En als je dan weet dat suikers een no go is bij kanker……….dan vliegt mij de woede naar de keel.

Inmiddels leef ik al 31 maanden.

UPDATE DECEMBER 2016 ik leef al 34 maanden

En weer tuigen we de kerstboom op, maar nu in Spanje. we zijn inmiddels verhuisd naar een echte woning. we hebben de planten geoogst en olie gemaakt. ik voel me nog steeds goed. wandel, fiets en doe mijn dagelijkse dingetjes. Geestelijk heb ik het wel nog steeds zwaar. Door de alternatieve weg te kiezen ben ik veel mensen verloren. niet omdat ik anders ben, maar omdat mensen nu eenmaal veroordelen wat niet standaard is. ik heb geen idee waar ik sta, en maak me er ook niet echt druk om. leef in het hier en nu. ben inmiddels wel artisiminin gaan slikken twee maal daags, voel me er zeker beter bij.

Ik maak me wel boos over het politieke beleid omtrent cannabis, jeetje wat veroorzaakt dat vreselijk veel leed. onze regering moet zich echt kapot schamen.

Maar nu komt het! Om cannabis te kopen, is niet te betalen en op zelf kweken staat 12 jaar. Wie is hier godverdomme nou crimineel!!!! Wat verwachten deze mongolen van me, dat ik gewoon doodga omdat zij dit plantje verbieden. Dit staat in mijn ogen gelijk aan DOOD DOOR SCHULD vind je ook niet!!!!!! Maar niemand hoort me, de huisarts doet of hij gek is, de longarts doet of ze gek is, ze vragen niet eens meer hoe het met me gaat.

UPDATE FEBRUARI 2017 (inmiddels leef ik bijna 3 jaar)

Wandel nog steeds rond, ga het gevecht aan met de politiek.

UPDATE JUNI 2017

Ik ga nog steeds goed (40 maanden)
John en ik hebben onze trouwdag over gedaan
We zijn inmiddels begonnen met de opvang van kankerpatienten
En zijn daar best druk mee. Ik voel me nog steeds goed. Mijn boosheid
Naar regulier is alleen maar groter geworden. Ook de groep die ik help
wordt steeds groter.

UPDATE AUGUSTUS (inmiddels leef ik 42 maanden)
Inmiddels is het eind augustus. Ik begin te wennen aan mijn nieuwe thuis hier. Ik leef inmiddels de volle 3 en half jaar. Momenteel is het te warm om te wandelen, dus ik hou mijn gemak en luister goed naar wat mijn lichaam me verteld. Vaak nemen we s middags een duik in zee. Ondertussen kweken we mijn medicijn. Ik krijg daarbij heel veel hulp uit het “criminele” wereldje. En die zware “criminelen” blijken mensen met veel emphatie voor de medemens. Dankbaarheid is er ook naar de mensen die me in die 3 en half jaar ook geholpen hebben, toen ik het geld niet had om de olie te kopen. Ik kan hun namen hier natuurlijk niet noemen, maar ze weten zelf wel wie ik hiermee bedoel…😘😘 En ondertussen draai ik ook mijn groep van 130 mensen. Kreeg vandaag nog een mooi bericht van iemand die mede dankzij de olie weer “schoon” is. Maar het verdriet is er ook als ik hoor wanneer het slecht gaat met iemand.

Ik regeer vaak op ruimingen van plantjes, gewoonweg omdat ik vind dat je als overheid niet iemands laatste hoop kunt omhakken. Als mensen dan reageren met de stelling:” het is nou eenmaal de wet, dan word ik woedend en vraag me dan wel eens af wie er nou daadwerkelijk van het padje is……………….

Ich had es nigt gewussen, daarmee hoeft de politiek niet meer mee aan te komen. Bij alle politieke partijen is mijn verhaal gepost…………ze blokkeren of negeren me.
Ditto bij politie Echt, tenslotte mag niemand weten hoezeer ze blunderen!!!

UPDATE SEPTEMBER 2017 (ik leef inmiddels 43 maanden)

Ik heb het zwaar, niet vanwege mijn kanker, maar geestelijk. Ik trek het soms niet, te weten wat ik weet en ondergeschoffeld worden door politiek en kankerorganisaties. Een klein winstpuntje is dat KWF per 6 september toch naar aanleiding van mij en andere reacties begint toe te geven dat cannabis helpt. Nu verschuilen zij zich weer achter dat het nog te weinig onderzocht is. Leugens, leugens en nog eens leugens.
Het maakt me echt woedend.

Geef jij om kanker, wil je het de wereld uit hebben. Schenk die hufters niks, maar kweek 5 plantjes voor leven……….dan maak je het verschil.

UPDATE EIND OKTOBER (ik leef inmiddels 44 maanden)

Inmiddels de oogst binnen gehaald. Ik voel me nog steeds oke, stuur mijn oude huisarts zo om de 3 maanden een hatelijke mail, waar hij vervolgens nooit op reageerd. Net als de longartsen van get AVL. Op de site van het AVL ben ik inmiddels ook geblokkeerd. Jaaa zo gaat dat als je niet regulier gaat, dan word je keihard aan je lot overgelaten en afgewezen. Voor mij maakt het niks uit, behalve dan dat ik mensen sneller zie gaan. Pijnlijk, maar iedereen mag zijn eigen keuze maken en dan bestaan er geen foute keuzes. Doen wat goed voelt.